Likwidacja Kościoła katolickiego obrządku wschodniego w południowo-zachodnich guberniach Cesarstwa Rosyjskiego za panowania cesarza Mikołaja I (lata 30. XІX wieku)

Abstract

Artykuł przedstawia politykę władz rosyjskich zmierzającą do ograniczenia pola działania greckiego Kościoła unickiego i jego stopniowej likwidacji w latach 30. XX wieku. XIX wieku, a także pokazuje przygotowanie „aktu zjednoczenia” w 1839 roku. Jak wiadomo, w latach 1794-1796. trwał intensywny proces „przyłączania” unitów do Kościoła prawosławnego. Okres od 1797 do połowy lat 20. XIX wieku. charakteryzuje się osłabieniem presji władz na grecki Kościół unicki. W drugiej połowie lat 20. XIX wieku. władze rosyjskie zaostrzyły swoją politykę wobec greckiego Kościoła unickiego i zaczęły przygotowywać grunt pod jego ostateczne zjednoczenie z prawosławnymi. W proces likwidacji Kościoła grekounickiego zaangażowani byli także hierarchowie unici. Szczególną rolę odegrał biskup litewski Józef Siemaszko. Z pomocą biskupa białoruskiego W. Łużyńskiego i biskupa brzeskiego, wikariusza diecezji litewskiej A. Zubko, zorganizował w 1839 r. w Połocku zjazd kleru greckokatolickiego, na którym podjęto decyzję „zjednoczyć” grecką cerkiew unicką z prawosławnymi.